Ég verð að viðurkenna fyrir alþjóð að á þessum fáu kvöldsstundum sem ég hef verið á Kaplaskjólsveginum hef nánast undantekningarlaust horft á kvikmyndir. Nú í þessari viku ákvað ég að skella mér á hryllingsmyndir en ég á eftir að sjá nokkrar klassískar í þeim hópi. Úrvalið á næstu videoleigu er ekki upp á marga fiska en þó fann ég eina klassíska sem ég hafði séð ekki fyrir alls löngu. Það var mynd frá árinu 1982 sem heitir því skemmtilega nafni The Thing. Myndin skarta Kurt Russel í aðalhlutverki ásamt mörgum öðrum leikurum sem eru frægir aukaleikarar í dag. Það er svo merkilegt með sumar myndir af þessu tagi, að þó svo að hugmyndin um myndina og hvernig allt er sett í búning t.d. geimveran er háttað jafn skringilega kemur það stundum þannig út að myndin verður góð. Í þessu tilviki gerir er það raunin, allavena að mínu mati. Myndin er reyndar endurgerð myndar frá árinu 1951 og er einnig byggð á vísindaskáldsögu John W. Campbell Jr. frá árinu 1938, "Who goes there?"

Það sem gerir myndina góða að mínu mati er samspil umhverfis (Suðurskautslandið), persónurnar sem eru einangraðir vísindamenn, gæði kvikmyndatöku gefur myndinni vissan dulrænan blæ og svo er hvernig geimveran kemur fram mjög frumlegt. Það er einnig glæsilegt hvernig haldið er á spilunum varðandi hvernig fór fyrir Norsku vísindamönnunum sem fundu geimveruna. Það gefur myndinni gott start. Ég vill meina að sá hlutur sé stórt atriði ef markmiðið er að hræða líftóruna úr áhorfendum.

Það var einhverntíman í nóvember minnir mig að á miðvikudagskvöldi var sýndur á RÚV einkar áhugaverður þáttur um hver væri lykillinn að því að gera kvikmynd sem yrði "hittari". Var rætt við fjölmarga framleiðendur, leikstjóra, handritshöfunda, leikar o.fl. um þetta mál. Niðurstaðan var eiginlega sú að reglurnar eru þær að reglurnar eru engar. Það er ekki hægt að segja hvernig hin góða mynd verður til. Þetta er allt samspil söguþráðar, umhverfis, leikara, persóna, tónlistar, búninga o.frv.  

 

Russel þurfti að taka á honum stóra sínum til að ráða niðurlögum geimverunnar. Hvað hefði Rúnar Óla gert?

Það liggur við að ég þekki hverja þúfu á milli Reykjavíkur og Borgarness. Slíkur hefur þeytingurinn verið á mann fram og tilbaka á milli þessara staða, að maður man varla á hvorum staðnum maður er þegar maður vaknar á morgnana. Þegar maður lítur út um gluggan á morgnana býst maður við að sjá klettinn á Kveldúlfsgötunni en við blasa blokkirnar í Hagahverfinu.

Enn og aftur er það körfuboltinn er efstur á baugi. Nú er það stórleikur á milli minna gömlu félaga í Skallagrím og Keflavík. Leikurinn er á eftir og verður meira segja sýndur í beinni á RÚV, en það þykir tíðindum sæta á 21 öldinni að íslenskur körfubolta fái pláss í skjá landsmanna. Spurning hvort að RÚV fái einhverja local hetju til að lýsa með Samúel Erni líkt og í Hólminum fyrir viku síðan. Þá var Hreinn Þorkelsson að lýsa en hann ku hafa verið að kenna Rúnari nokkrum Óla íslensku og dönsku í Hólminum einhverntíman fyrir löngu síðan. Nokkur nöfn koma upp í hugan sem líklega kandídata í að lýsa. Silli Ara væri hentugur en myndi líklega ekki komast í gegnum ritskoðun, Indriði gæti kannski lýst en eitthvað myndi frambuður á nöfnum leikmanna vefjast fyrir honum og er hann líklegur til að nota nöfn á mönnum úr Borgarnesi sér til stuðnings í því. Frægt er þegar hann kynnti Örvar Kristjánsson í Njarðvík sem Háfdán Þórisson í úrslitarimmunni í fyrra. Þetta á ekki að vera hægt…

Á von á gestum eftir smá í smá upphitun fyrir leik og svo er þetta einnig síðustu andarökin með Herði Hornafjarðarfara en hann heldur austur á bóginn á morgun skilst mér. Jólafríið er næstum uppurið og skólinn á næsta leyti. Vorið verður svo komið áður en við getum sagt streetball.

Nokkuð gott lag sem pabbi minn náði í um daginn og leyfði mér að heyra. Það er oftar en ekki góð tónlist sem hann pabbi bendir mér á. Lagið er með Cat Stevens og heitir "Where do the children play". Góð pæling hjá honum sem á vel við nú á 21 öldinni þar sem tölvan og tækninýjungar ráða ferðinni.

Það er orðið talsvert mjög langt síðan að ég ritaði hér síðast. Mjög mikið hefur á daga mína drifið síðan ég benti glöggum lesendum þessa bloggs á að kíkja inn á nostalgíusíðuna blog.central.is/borgarnesbasket. Skemmst er frá því að segja að ég hef ferðaðst vítt og breitt um lendur meginlands Evrópu, hafið háskólanám og skipt um lið í körfubolta. Hefur KR hlotið þann mikla heiður að njóta krafta minna í að setja niður körfur og fiska sóknarvillur. Hef ég nú vetursetu í Vesturbænum fræga þar sem menn versla í Melabúðinni, fara í Vesturbæjarlaugina og gæða sér á ísnum í hinni margfrægu ísbúð á Hagamel.

Frá því að ég og félagar mínir, Hörður og Gummi, enduðum Evrópuferð okkar í byrjun september fluttust ég og Gummi í kjallaraíbúð við Túngötu. Bjuggum við þar fram undir jól í góðu yfirlæti. Nú erum við hinsvegar fluttir á annan stað og erum komnir í hjarta Vesturbæjarins, á Kaplaskjóslveg nr. 31. Á milli Melabúðarinnar, Vesturbæjarlaugar og Frostaskjóls. Gangan á Háskólasvæðið hefur styst og einnig í KR-heimilið. Þetta leggst bara ágætlega í mig. Samt á ég eftir að hugsa með smá söknuði til Túngötunar. Það var ágætt að dvelja í þeirri íbúð, minnti stundum á hlýlegt neðanjarðarbyrgi sem ekkert gæti unnið á.

Eftir að ég hafði gist fyrstu nóttina á Kaplaskjólsveginum skellti ég mér í Vestubæjarlaugina umtöluðu. Hélt ég beint í heitasta pottinn, það stóð nú á skilltinu 42°C-44°C en ég held að það hafi verið mun heitara. Það leið ekki á löngu að mér leið eins og ofheitu harðsoðnu eggi sem þarfnaðist kælingar undireins og skellti ég því mér beint út í kalda laugina. Er ég hafði komist til vits að nýju kannaði ég umhverfið og heyrði kunnulega rödd koma frá einum af heitu pottunum. Þessa rödd hef ég heyrt í fjölmiðlum frá því að ég man eftir mér og var við hæfi að hún ómaði í sundlaug Vesturbæjar. Þetta var enginn annar en Bjarni Fel, einn frægasti KR-ingur fyrr og síðar að ræða heimsmálin við aðra gamla KR-inga. Það lá við að ég hæfi að syngja stefið úr enska boltanum...

Eftir sundið og stuttan hádegisverð úr Brauðbergi hélt ég áleiðis í Þjóðarbókhlöðuna, þar sem ég sit nú og skrifa þessi orð. Maður reynir að slaka og gera eitthvað sniðugt þangað til að maður byrjar í háskólanum að nýju 11. jan. Ég er að hugsa um að slíta þessu núna en ætla að enda þetta á ljóðlínum Tómasar Guðmundssonar úr ljóðinu "Austurstræti" fyrir góðvin minn og fagurkera Hörð Unnsteinnson.

Og samt var stöðugt yfir okkur kvartað,
og eflaust námið gengið tregt.
Við lögðum aðaláherzlu á hjartað,
því okkur þótti hitt of veraldlegt.

Helgin var viðburðarík, ef svo má að orði komast en atburðum er lýst á mjög góðan hátt af honum Herði á síðunni www.blog.central.is/borgarnesbasket  Ég mæli með að fólk lesi þetta því að þetta er hin skemmtilegasta lesning.

Best að skella inn einni færslu svona í tilefni góða veðursins. Haldið var lokahóf körfuboltans í gær og fór veislan fram á hinu nýja Golfhóteli Hamri en það má segja að þar sé ein mynd framtakseminar í Borgarnesi. Að sjálfsögðu var maturinn dýrindisgóður og menn í góðu skapi. Mér var veitt viðurkenning fyrir mestu framfarir á liðnum vetri og er ég hinn ánægðasti yfir því. Jovan var svo valinn leikmaður ársins. Þá er körfuboltanum á þessari leiktíð formlega lokið og sumarið tekur við með allri sinni sól og blíðu. Ég vaknaði svo í morgun á stað sem ég hélt að ég myndi aldrei vakna á en við félagarnir spiluðum Double Dribble og World Cup1990 í Nintendo þar í gamla daga. Þetta er að sjálfsögðu undir stiganum hjá Herði en þar endaði ég gærkvöldið, þreyttur og talsvert kenndur. Er maður kemur til Harðar í Berugötuna þá hellast yfir mann minningarnar af æskuárnum. Fótbolti á sýslumannstúninu, körfubolti í kjallarnum, spil í Nintendo, Yatzy í eldhúsinu og síðast en ekki síst nýbakaðir kleinuhringir með glassúr. Þetta voru góðir tímar.

Það verður gaman að komast út síðla sumar en við strákarnir höfum ákveðið að leggja land undir fót. Aftur verður Evrópa tekin með pompi og pragt og að þessu sinni verður Heiðar nokkur Lind með í för. Það verður gaman að geta skoðað nýja staði með félögunum og kynnst nýju fólki, að lifa lífinu í sinni réttu mynd.

Nóg að sinni

Heiðar Lind

Jæja, nú ætla ég að halda áfram að tala um hinn víðförla Pink Panther. Í þetta skipti verður útskýringum um hann safnað undir flokknum, The Pink Panther. Svo getur nú vel verið að fleiri skemmtilegar fígúrur bætist í hópinn.

Vel á minnst þá var það í fréttunum áðan að tvö af þekktustu ljóðskáldum Rússa, þeir  Vyacheslav Boromov og Dimitry Kostgov, eru á leiðinni til að lesa sín frægustu ljóð á vökukvöldi í Valfelli. Þessi tveir eru heiðursborgarar í borginni Kalíngrad við Eystrasalt og eru nefndir Eystrasaltsskáldin þar í borg sem og, um alla Evrópu. Ekki náðist að ræða almennilega við þá en þeir kváðust vera þreyttir og ætluðu að leggja sig. Þeir munu væntalega ræða málin undir rauðvínsglasi og sígarettu eftir lesturinn í kvöld. 

Vyacheslav Boromov & Dimitry Kostgov

Það er alltaf gaman að hanga með félögunum, það er ekki til neitt betra nú til dags. Maður er manns gaman á svo sannarlega við. Lokaball NFFA var í gær á Breiðinni á Skagz, svo ég noti nú gamla frasa á þetta. Margt um manninn þar en fyrir ballið fengum við okkur öl heima hjá mér hérna á Kveldúlfsgötunni. Það er ekki hægt að segja annað en að glatt hafi veriða á hjalla, mörg skot og comment fuku. Ekki var brotinn neinn stóll að þessu sinni, en stólabrjóturinn óþægi hefur haft hægt um sig síðustu misseri. Hörður var mættur að vanda og sýndi vináttu sína í verki er hann splæst áfengi á allt heila galleríið, góður drengur þessi Hörður þá hann sé algjör jakki oft á tíðum. Við fengum svo góðvin okkar hann J-Mack til að keyra okkur út á Skaga. Eftir að hafa hent 2000 kalli í hann voru honum allir vegir færir og héldum við áleiðis á ball. Ég get ekki beðið eftir því að heimsækja Makedóníu í sumar er við höldum í Evrópureisu í Ágústbyrjun. Þá verður sko gleði. Ballið fer inn í pakkan "eitt af þessum böllum" en það var í góðu lagi, gaman að hitta krakkana aftur sem voru í skólanum með manni. Er ballið var búið vildi það ekki betur svo til að rútan stakk okkur af. Nú reyndust góð ráð dýr, en þá kom Maren mér og Guðmundi til bjargar og fengum við náttstáð á Skaganum þessa nótt. Guði sé lof fyrir Mareni og hennar gestrisini, takk enn og aftur! Morgunin eftir héldum við svo til Harðar, þessa eina sanna, og reyndum með besta móti að vekja Rúnar Óla af værum svefni til að keyra okkur heim. Rúnar reyndist svo vera utan þjónustusvæðis og beindust því öll spjót að honum Herði. Að sjálfsögðu var málið leyst á mjög svo Hörðskan hátt og bíll fenginn lánaður til heimkeyrslu. Þar sannaðist hið forkveðna ,,þetta reddast".

Alltaf gaman að svona atburðarrásum, en maður hefði alveg eins getað sofið allan þennan tíma. Í staðinn verður til enn ein sagan sem muna óma í næstkomandi partýum og hófum. Ég veit ekki hvað ég á að segja meira kannski að ég tali um kvöldið í kvöld á morgun eða geri það bara ekki. Ég vill þó bæta við viðurnefnum á félaga mína svona í lokin: Gummi úlpa, Rúnki band, Hörður jakki, Bjarni bolur, Konni kápa, Svanberg sápa, Heiddi húfa og síðast en ekki síst Addi allrahanda.

Hansson salutes

Sælt veri fólkið enn og aftur. Ekki hef ég sinnt vel bloggi þessu en mun nú gera heiðarlega tilraun til að skóta því aftur upp í vinsældum áhugafólks um Heiðar Lind Hansson. Um þessar mundir er vorið að ganga í garð, sem gleður mitt góða hjarta. Vorið er mín uppáhalds árstíð, þó þær séu nú allar góðar á sinn hátt. Á vorin er tími endufæðingar og vakningar, náttúran tekur við sér á nýjan leik er grasið grænkar, blómin springa út, tré laufgast og farfuglar syngja, allt til heiðurs vorinu. Vorið er einnig sá tími þegar skólinn hættir og nemendur bæði ungir sem aldnir gera hlé á skóla og hverfa inn í sumarið með tilheyrandi lifnaði og ólifnaði. Það er nú allt óskaplega skemmtilegt þegar öllu er á botninn hvolft. Mörg hafa vorin verið í mínu lífi og sem betur er eiga þau eftir að vera fjölmörg í framtíðinni. Ég get nú ekki annað en minnst á körfuna sem hefur ráðið degi mínum og tilveru síðustu mánuði, sem og flestra bæjarbúa. Veturinn var skemmtilegur, og sérstaklega ánægjulegur þar sem ég fékk að taka þátt í leiknum. Og setti meira segja nokkur körfuboltastig!  En nú eru það lyftingar og tækniæfingar sem gera mig að betri leikmanni. Þær fylgja alltaf vorinu og sumrinu. Mikið er svo gaman að sjá þá félaga frá Makedóníu, Jóvan og Dimitar, sem hafa fallið fyrir landi og þjóð. Þeir ætla að dvelja hér fram í miðjan maí og vinna. Einnig ætla þeir að ferðast um landið og skoða það besta sem náttúran hér og þjóðin hefur að bjóða. Mér langar ógurlega að fara að rífast og skammast um hvað fólk er oft að æsa sig út af engu eða voða litlum hlutum sem skipta engu máli þegar öllu er á botninn hvolft. Fólk ætti að hugsa sig um áður en það fer að tuða og skammast út að því að hafa fengið 100.g Nóa Kropp þegar það vildi 150.g Nóa Kropp. Ja hérna hvað fólk getur æst sig út af jafn litlum og ómerkilegum hlutum. Þetta er ágætt að sinni Sjáumst í streetbalinu Hansson

Ég er búinn að vera að nefna við nokkra félaga mína undanfarna daga að halda streetball mót í sumar á einhverjum góðviðrisdeginum. Það er ekkert meira skemmtilegra en að spila körfu undir berum himni í góðu veðri með félögunum. Því er ekkert til fyrirstöðu að halda mót þegar vel viðrar. Nafn mótsins yrði "The Rambis Challenge" og yrði keppt um "The Rambis Cup" eða Rambis bikarinn. Að sjálfsögðu er þetta tileinkað fyrrverandi leikmanni L.A. Lakers, Kurt Rambis sem var þekktur fyrir eina eftirminnilegustu mottu síðari tíma. Þetta er ekkert venjulegt mót sem fram fer, við munum mæta með allavena tvær camerur og taka upp öll ósköpin. Að lokum munum við klippa saman higlight videó frá hverjum leik, og velja 10. bestu tilþrif mótsins og einnig 10. verstu. Ég myndi halda að það væri best að spila 3 á 3 á eina körfu. Fyrirkomulagið yrði þannig að þeir sem tengjast Borgarnesbasket klíkunni á einn eða annan hátt er gjaldgengir. Dregið yrði þá í lið, og loks spilaður einn leikur í einu. Ég held að 15 manns eða 5 lið sé raunhæft. Allir leika við alla. 

Leikreglurnar yrðu þessar: Sóknin dæmir og boltinn er aldrei út af. Leikurinn yrði upp í 8 eða eitthvað, eitt stig fyrir körfu, en það þarf að vinna með a.m.k. tveimur stigum. Eftir mót yrði svo hóf, grillveisla þar sem hver kemur með sína steik og hin ýmsu verðlaun afhent. Við gætum meira að segja slegið saman í bollu! Svo verður partý fram á rauða nótt og skroppið á eitthvað nálægt ball Klappstýrur eru velkomnar!!

Eruði game?

Það gæti jafnvel farið svo að Kurt Rambis heiðri okkur með nærveru sinni....

Eftir miklar vangaveltur á áskoranir frá vinum og vandamönnum ákvað ég að hefja aftur skrif á þessa ágætu bloggsíðu mína. Eftir að öll helstu dagblöð á Íslandi eru farin verða yfirfull af greinum eftir háðfugla og digurmælska menn þarf Heiðar Lind Hansson að taka til sinna ráða, og láta rödd skynsemi, elju og síðast enn ekki síst trausts, vaka yfir alþýðu landsins. Let the games begin!

Það var trvial kvöld í gær með Höa og Gumma. Þegar keppni var frestað klukkan 03:15 stóðu leikar þannig að Gummi og Hörður voru jafnir með 5.kökur en ég rak lestina með 4. Það hvorki gekk né rak hjá mér í spurningflóðinu, það er greinilega af sem áður var. Ég er ekki nema skugginn af sjálfum mér síðan "Gettu Betur Heiðar" birtist á síðum slúðurblaða í grænni flíspeysu og að lokum brosti sínu breiðasta í sjónvarpinu. Hann hefði ekki verið lengi að sópa dindilmennum á borð við Guðmund og Hörð í burtu. En ég held nú meira að þreytan hafi verið að segja til sín

Þá er ég búinn að virkja þetta ágæta blogg aftur. Ég læt fylgja mynd af einum eftirminnilegasta körfuboltamanni allra tíma. Sjáumst síðar!

Heiðar Stagliano

Það er orðið að staðreynd að langt er síðan ég smellti grein hér inn síðast. Ástæðan er sú að ég hef fært mig inn á vetrarhagana þ.e.a.s. http://www.blog.central.is/borgarnesbasket Öll hjörðin er þar saman komin og munu menn vera þar á beit yfir vetrarmánuðina. Svo er vorar tekur, körfuskotum fer að minnka og partý að aukast kem ég til með að flytja aftur inn á sumarhagan. Kannski að maður skelli inn einni og einni grein einhverntíma eða uppfæri Pantherinn

Þangað til næst! Þá tékkið bara á borgarnesbasket.

Ciao! Hansson

Guten Dag! Sit hér núna í eyðu þar sem enskukennarinn liggur heima með lungnabólgu. Vonum að hann nái sér sem allra fyrst. En já, æfingar á fullu og engin vettlingatök á mönnum sem eru ekki til í mfl. í körfubolta. Stífar æfingar eru á næstunni en svo verður farið norður á Akureyri á Greifamót einhverntíma í September. Fyrir þá sem ekki vita þá eru stórvinir mínir þeir Guðmundur og Geir staddir í Palestínu þessa stundina. Þeir eru búnir að vera þarna í viku og heilsast bara vel, eru enn á lífi og svona nei nei, menn verða að passa sig þarna úti. Það er mikið um átök og deilur þarna og rafmagnað andrúmsloft. Ég bið að heilsa ykkur ef þið lesið þetta og endilega commentið! Svo er aldrei að vita nema að maður skelli sér í golf í dag. Ég og Old School vorum að pæla að skella okkur´upp á völl ef að veður leyfa og mér sýnist bara að veðrið sé í fínu lagi í dag. Svo verður tekið á því á æfingu í kvöld enda. Það er kominn hádegismatur hérna og stórvinur minn Rúnar vill komast í fartölvuna sína aftur..ég held að hann eigi einhverja hidden klámfiles hérna í tölvunni Sjáumst, Hansson

Skólinn bara bryjaður en fyrsti skóladagurinn einkennist af bið líkt og fyrri ár þar sem kennarar afhentu einungis stundartöflur og sögðu nokkur vel valin orð um átök annarinnar. En maður hefur þetta bara rólegt núna á önninni. Er búin frekar snemma alla skóladagana eða tvö og fyrr. Samt með 18.einingar en það verður allavena talsverð vinna í sumum t.d. FRA403 og HSP103 en það er bara gott.

Í nótt halda Gummi og Geir aftur út í hinn stóra heim eða nánar tiltekið til Palestínu og Ísraels til að starfa sem aðstoðarmenn á ráðstefnu á vegum lútherska heimssambandsins. Ég vona að þeir njóti ferðarinnar og lendi ekki í neinum vandræðum. Þá má varla lyfta litla fingri þarna úti og þá er hausinn skotinn af manni eða sprengdur í loft upp. Þeir verða þarna í rúmar tvær vikur. Gangi ykkur vel strákar!

Fyrsti leikurinn í Valsmótinu er á morgun er við mætum Njarðvík kl.20:00. Það verður erfiður róður þar sem hópurinn er þunnur. En maður berst eins og venjulega Svo leikum við fjóra leiki um helgina gegn Val, Keflavík, ÍR og Þór Ak. Hörkuleikir!

 Veit ekki hvað skal segja meira en jú, Mallorca farar koma heim í dag og mæta galvaskir í skólan á morgun. Gaman verður að sjá hver verður brúnastur eða hver verður rauðastur

Salut!

Hansson

Það eru orð að sönnu. Sumarið er senn á enda og skólinn og karfan að byrja. Er kominn heilu og höldnu frá Danmörku ásamt Palla frænda. Ferðin var vægast sagt frábær og sáum við mikin hluta Kaupmannahafnar sem og hittum fullt af frændfólki. Svo keypti maður glás af drasli þarna úti sem kostaði auðvitað sitt, alltaf jafn blankur

En já nú er maður bara að æfa á fullu því það styttist í Valsmót í körfu. Hópurinn er frekar þunnur en við gerum gott úr þessu og spilum okkkar leik. Svo fara Mackararnir að koma sem og einhver kani. Jú svo kemur Hörður einhverntíman.... Svo þegar skólinn byrjar fer allt í fastar skorður aftur og fólk hættir öllum vitleysisgangi sumarsins. Ég ræddi þetta við einn vin minn um daginn og við vorum sammála um það að á sumrin fara menn alveg á limingunum í hinum ýmsu málum en er vetur gengur yfir garð þá slaka menn örlítið á, non? Endilega kommentið eitthvað um það.

Heyrði alveg svakalega gott lag um daginn sem er frá því herrans ári 1986. Ég heyrði lagið af og til í útvarpinu er ég var lítill polli en hef ekki heyrt það lengi. lagið er með hinni rómuðu dönsku hljómsveit Dodo & The Dodos, og heitir lagið "Giv Mig Hvad Du Har". Hún er mjög fræg þar í landi og í Skandinavíu held ég bara líka. Allavena þá átti hljómsveitin fleiri fræg lög hér heima á borð við: "Vi er rode, vi er hvide" sem var stuðningsmannalag Dana á HM 1986 og svo "Somand af Verden" sem er líka heví gott lag. Danir eiga þarna helvíti góða tónlistarmenn og enkennist nýjasti 80's listinn af Dönum núna. Mæli með að þið specið þetta.

En hey, verð að kveðja núna. Hafiði það gott um helgina og þeir sem fara á menningarnótt eiga að skemmta sér sem allra best.

Veriði ævinlega blessuð                                                          Heiðar Lind

Hansson mættur hér aftur..og skrifar frá København. feråin er búin ad vera fín en marr vard bara ad skella sér eitthvert út í sumar. Tad voru allir ad fara eitthvert annadhvort út um allt eda til Mallorca. Ég og Palle frændi skelltum okkur út til kóngsins København. Erum búnir ad speca mørg sofn og svona og labba Strøget tvert og endilangt. í kvold er tad svo Tivoli og sva kannski aftur á Sunnudaginn. En jó bid ad heilsa ollum heima og ollum mínum ágætu vinum sem eru á ferdalagi Evrópu. Svo hittumst vid í FVA eftir hálfan mánud!

Vi ses! Hansson